işte benim oğlum

içimde kıpırkıpır oynayan bir canlıyken,

daha gözlerini açmamışken dünyaya bağlanmıştım sana.

neye benzeyecektin?

nasıl bir bebek olacaktın?

ancak hayal edebiliyordum.

eminim güzeldin ve güzelllikler getiriyordun.  

gerçi geleceğimle ilgili kaygılar yaşıyordum hep

hazırmıydım?

kolay bir şeydi o zamanlar benim için annelik.

doğacaktın,emzirecektim,uyuyacaktın,altını alacaktım.

her annenin  yaptığı gibi.

ağlayacaktın her bebeğin ağladığı gibi.

oysa doğduğunda anladım

benim için her bebeğin ağlayışından farklı olduğunu.

sen her ağladığında içimden bir şeyler kopuyordu sanki.

en içten dualarımı ediyordum Allaha

oğlum sağlıkla büyüsün.hiç acı çekmesin istiyordum.

en büyük şükredişleri yaşıyordum seni bana verdiği için.

ben daha çok acemiydim.

ve sen bana herşeyi öğretecektin.

yeni doğmuş bir bebeği kucağına alırken insan korkar ya.

sen kucağıma ilk geldiğinde sana sarılıyordum.

kolayca giydirdim.emzirdim.kucakladım seni

neden gelmiştin?

niye gelmiştin?

diye defalarca sorguladım kendimi.

ama sen benim yalnızlığımı paylaşmaya gelmiş bir melektin

bana hayatı belkide sen öğretecektin.